سرمایه گزاری خارجی در کشورهای در حال توسعه
مالزي از ديرباز به عنوان يكي از كانونهاي تجاري منطقه شرق آسيا بوده است. تا پيش از دهه هفتاد, درآمدزاترين منبع اقتصاد مالزي محصولاتي همچون لاستيك و روغن كائوچو, قلع و انواع ادويه جات بود ؛ اما پس از دهه هفتاد مالزي به دنبالهروي از چهار ببر اقتصادي آسيا, جهتگيري اقتصاد خود را از كشاورزي و معدن به سمت صنعت تغيير داد.
از آن پس با همكاري ژاپن و كشورهاي غربي صنعت مالزي در عرض چند سال رونق گرفت و صادرات محصولات صنعتي به موتور رشد اقتصاد مالزي تبديل شد. به گونهاي كه از آن پس و در طي دهههاي هشتاد و نود, اقتصاد مالزي به طور پيوسته با تورمي پايين و رشد اقتصادي حدود 7 درصد همراه بود.
اوج اين شكوفايي را ميتوان در فاصله سالهاي 1988 تا 1997 مشاهده كرد. در طي اين سالها متنوعسازي به اوج رسيد و رشد سالانه اقتصاد نيز بالاتر از سقف 9 درصد قرار گرفت. افزايش سرمايهگذاري داخلي و خارجي سهم مهمي در اين تحول داشت.
مالزي هم اكنون يكي از مهمترين توليدكنندگان نيمه رساناها و لوازم برقي به شمار ميآيد.
در همين مدت دولت همچنين با اجراي چندين طرح ملي, نهايت تلاش خود را به كار بست تا فقر را ريشهكن كرده و مارك قبيلهاي بودن را از اقتصاد مالزي بردارد.
يكي ديگر از اقدامات صورت گرفته مهم, خصوصيسازي شركتهاي ناكارآمد دولتي بود, تا از اين راه اين شركتها تحت فشار قرارگرفته و به اصلاح خود اقدام كنند.
سيل سرمايههاي خارجي به مالزي كار را به جايي رساند كه در موارد بسياري, بازار بورس كوالالامپورحتي از بورس نيويورك نيز فعالتر شده و از نظر حجم مبادلات, به فعالترين بورس جهان تبديل شده است.
برگرفته از سایت/www.jobportal.ir